در این مقاله به بررسی سوختگی مری کودکان بر اثر مواد شیمیایی خواهیم پرداخت. دریچۀ خروجی معده و مری قسمتهایی بدن از است که به دلیل بلع مواد مواد شیمیایی توسط کودک متحمل بیشترین آسیب و سوختگی میشود.
به دلیل کنجکاوی بیش از حد کودکان در سنین زیر ۵ سال، باید بسیار مراقب بود تا سمت این مواد شیمیایی خطرناک نروند. موادی که آمار بیشترین سوختگی مری کودکان را به خود اختصاص دادهاند عبارتند از:
از میان این دو نوع از مواد شیمیایی، کودکان بیشتر در معرض بلع مواد قلیایی قرار دارند؛ چراکه اکثر مواد شیمیائی در دسترس کودکان در منازل، قلیائی هستند. این مواد شامل مواد شوینده و تمیزکننده، مواد تمیزکنندۀ لولههای کولرها در مناطق گرمسیری، پودرهای دترژان و غیره میشود.
آسیبهایی که مواد شیمیائی مایع ایجاد میکنند، بیشتر است؛ زیرا به محض اینکه کودک این مواد را وارد دهانش میکند، به علت لیز بودن آن را بلعیده و به سرعت از مری و معده میگذرد. اما زمانیکه کودک مواد پودری را در دهان میگذارد به علت طعم ناخوشایند آن فوراً سعی میکند با تف کردن، آن را خارج کند.
مواد قلیائی بیش از مواد اسیدی به مری کودکان آسیب میرساند؛ چراکه نسوج را از بین میبرد و حالت Liquefaction ایجاد میکند. این بدین معناست که نسوج را آب یا له میکند و زمینهساز سوراخ شدن مری میشود. در حالیکه اسید ضمن ایجاد سوختگی نسج در تماس با آن سفت میشود.
به هنگام ورود مایع سوزاننده به داخل مری، اسپاسم عکسالعملی مری (جمع شدن مری) باعث میشود که کل اطراف مری با این ماده سوزاننده تماس پیدا کرده و سوختگی دور تا دوری مری را ایجاد کند.
هرچه شدت و مقدار ماده زیادتر باشد، عمق سوختگی نیز بیشتر میشود. ممکن است هر سه لایۀ مری دچار سوختگی گردد که شامل لایههای مری مخاط، زیر مخاط و عضله میشود.
تنگ شدن مری به علت التهاب، منجربه بروز تنگی مری میشود. این عارضه باعث مشكل در بلع خواهد شد. در ۱۲ درصد موارد که کودک مواد شیمیایی بلعیده است، تنگی مری میتواند رخ دهد.
تنگیها بعد از ۲ ماه با بوژیناژ گشاد میگردند. در تنگی ناشی از سوختگیهای وسیع که بیش از ۸ سهم از مری را دربرمیگیرد و به بوژیناژ جواب نمیدهد، مری باید توسط جراح اطفال جایگزین شود.
زمانیکه والدین متوجه مصرف مواد قلیایی و اسیدی توسط کودکشان شدند، به سرعت کودک را به مراکز درمان ارجاع داده و توجه داشته باشند که هیچ گونه اقدام درمانی خودسرانهای انجام ندهند؛ زیرا هرگونه اقدام درمانی اضافی میتواند آسیب بیشتری را به دنبال داشته باشد.
به عنوان مثال ممکن است خانواده کودک را مجبور به خوردن آب کنند که اگر مواد قلیایی مصرف کرده باشد، میتواند موجب سوختگی بیش از حد مری و یا دهان شود. در صورتیکه والدین کودک را مجبور به استفراغ کند، ممکن است موجب بازگشت مجدد مواد به مری شده و سوختگی را تشدید کند.
درمان در مراکز درمانی معمولاً به یکی از روشهای زیر انجام میگیرد:
نظرات کاربران